Nederlandse basiszorgverzekeraars hebben een zorgplicht, een acceptatieplicht en een verbod op premiedifferentiatie. Ons land kent bovendien een systeem dat de risico’s beperkt van individuele verzekeraars: het risicovereveningssysteem. Zo wordt het gelijke speelveld tussen verzekeraars gewaarborgd. Dit systeem vangt zo’n groot aantal risico’s af dat basiszorgverzekeraars tot nu toe hebben kunnen genieten van een flinke afslag op de minimumvereiste solvabiliteitsmarge die zij moeten aanhouden. Want in plaats van de 24 procent die schadeverzekeraars moeten aanhouden, zijn basiszorgverzekeraars verplicht circa 9 procent aan te houden. Tot dit jaar dus.
Vorig jaar heeft het kabinet aangekondigd een aantal vangnetten te schrappen om zorgverzekeraars te prikkelen zorg scherper in te kopen. Per 1 januari van dit jaar is de macro-nacalculatie afgeschaft waardoor zorgverzekeraars er niet meer op kunnen rekenen dat alle macro-kostenoverschrijdingen worden opgevangen door de overheid.
Ook andere ex-post-compensatiemechanismen worden de komende jaren verder afgebouwd. Het gevolg van deze maatregelen is dat het risicoprofiel van zorgverzekeraars geleidelijk toeneemt. Vandaar de verhoogde solvabiliteitseis.
Aan individuele verzekeraars nu de taak om te bezien wat deze verhoging voor hen betekent. Uit de analyses die DNB heeft uitgevoerd, blijkt dat de gevolgen voor de sector als geheel mee zullen vallen. Met een gemiddelde solvabiliteit van boven de 200 procent is de sector goed gekapitaliseerd.
Bron: DNB, 13-02-2012
Fintool
info@fintool.nl
085 111 89 99